«اي كاش با رفتنت اي زهرا، زمين هم بي علي ميشد»
آخر علي بي زهرا را با اين «عجوز پير» چه كار!
وقتي زانوان يك «يل خيبرشكن»، توان پيمودن 20 قدم راه مسجد تا خانه را ندارد، ماندنش در دنيا چه سود؟!
كاش علي هم مي رفت!
اما حسن را، حسين را و زينبين را چه؟!!
نه علي جان! تو نبايد بروي!
حسنم غريب و تنهاست، حسينم شهيد كربلاست، زينبم اسير بلاست و كلثومم غريب الغرباست.
علي جان! تو بمان. زهرا اگر نيست چاه هست!
جز دل غمناك زمين چه كس را توان شنيدن نواي غربت عليست.
«يا علي! به زهرا بگو يا شب گريه كند يا روز ...»
اي مردم! آسوده بخوابيد كه زهرا رفت و علي را جز چاه همدرد نيست!
اگر فدكش ستانديد!
اگر محسنش گرفتيد!
اگر پهلويش شكستيد!
اگر بازويش...
و اگر شوهرش را خانه نشين كرديد تا براي مظلوميتش ناله سر دهد...
اكنون آسوده بخوابيد...
آسوده بخوابيد...
آسوده!
.....................................
زهرا جان! اي كاش آن روز كه دستهاي رهبرت را بستند نفرينشان ميكردي! كه ديگر نه مدينهاي ميماند و نه مدينه نشيني!
زهرا جان! اكنون همان مدينه نشينان، همان جاهلان كور، همانان كه علي را ...
همانان كه سراي فرزندانت حسن و علي و محمد و جعفر را ويران كردند، امروز بارگاه فرزندان ديگرت علي و حسن را بي گنبد و منار ساختند.
همانان كه خانه ات را آتش زدند تا بيعت بگيرند، امروز خانه پسرت را نشان كرده اند تا دينمان را بگيرند ...
مگذار يا زهرا ...
ما كه مدينه اي نيستيم! ما كه كوفي نيستيم! ما كه شامي نيستيم! ما كه سرباز خميني عزيزت بوده و هستيم!
پس دعا کن مهدیت بیاید.
اللهم عجل لولیک الفرج
.......................
29 خرداد سالروز درگذشت دكتر علي شريعتي كه نداي «فاطمه فاطمه است»اش همچنان بر آسمان عشق و ايمان نورافشاني مي كند، بر سالكان طريق فاطمي تسليت باد.
