السلام عليك يا ثارالله

دلم براي خودم مي سوزد و شايد براي همه دوستانم

چند شب است كه كانالهاي مختلف تلويزيون از حرام بودن و ايراد داشتن برهنه شدن در عزاي امام حسين(ع)، آسيب رساندن به بدن و عدم استفاده از روضه هاي نامعتبر و ... سخن مي گويند. فتاواي علما را با تصوير ايشان نشان مي دهند و خلاصه مي گويند كاري نكنيد كه به اسم امام حسين(ع) به مكتب امام حسين(ع) ضربه بزنيد؛ اما ...

امروز عاشوراي حسيني بود و ما بعد از نماز ظهر و عصر، مستمع سخنراني ناخواسته فردي شديم كه از اسرائيليات شروع كرد و به روضه هاي نادرست ختم كرد.

مي گفت : مردي از كنار آتشي رد شد كه براي نذري امام حسين روشن شده بود و بدون علم به دليل برپايي آتش، هيزمهاي زير آن را مقداري جابجا كرد و بعد از مرگ، خداوند به خاطر دودي كه به چشمش رفته و اشك ناخواسته اي كه ريخته بود تمام گناهان وي را بخشيد آتش را بر بدنش حرام كرد.

مي گفت : بعضي مي گويند چرا در عزاي امام حسين(ع) بر بدن خود آسيب وارد مي كنيد؟ شما نمي دانيد كه فلان عالم گفته براي عزاي امام، هر چه بر سر خود بياوريد اشكال ندارد؟

مي گفت: هنگامي كه آقا جانم عباس(ع) از اسب زمين افتاد، يكي از نامردان سپاه عمرسعد لعنت الله عليه آمد {و مكالماتي با حضرت داشت} ...

ايشان ظاهراً حتي كتاب تحريفهاي عاشوراي شهيد مطهري رو نخوندن و بدون آگاهي از داستانهاي ساختگي يهوديان كه در دين ما وارد كرده به عنوان سند آمرزش گناهان استفاده مي كنند.

ايشان ظاهراً قائل به تغيير فتوا با گذشت زمان نيستند، نمي دانند پويايي شيعه به بروز بودنشه. نمي دونند نبايد فتاواي علماي روز رو نبايد زير پا گذاشت و به گفته ها ( و نه فتاوا)ي علماي گذشته استناد كرد.

نمي دونند به اسم روضه و گرم نمودن مجلس اباعبدالله نمي توان از هر عبارات نامعقول و سخيفي استفاده نمود. مگر مقاتل معتبر شيعه چون لهوف ابن طاووس چه نقصاني دارند كه ايشان بايد حتما از جيب مبارك به ساخت روضه اقدام نمايند؟

افسوس كه اين درد را سالهاست بزرگان فرياد مي كنند و گوش شنوايي بر آن نمي يابند. ما هم اداي دين نموديم. باشد كه مقبول درگاه سرور آزادگان افتد.

_________________

بيانات مقام معظم رهبري در ديدار مردم قم ( 19 دي 1386) :

ميگويند چرا ماتم و گريه و اشك را در بين مردم رواج ميدهيد؟ اين ماتم و اشك براى ماتم و اشك نيست، براى ارزشهاست. آنچه پشت سر اين عزاداريها، بر سر و سينه زدنها، اشك ريختنها وجود دارد، عزيزترين چيزهائى است كه در گنجينه‏ى بشريت ممكن است وجود داشته باشد؛ او همان ارزشهاى معنوىِ الهى است. اينها را ميخواهند نگه دارند كه حسين‏بن‏على مظهر اين ارزشها بود. يادِ آنهاست؛ زنده نگه داشتن آنهاست.

و ملت اسلام اگر نام حسين را و ياد حسين را زنده نگه بدارد و آن را الگو قرار بدهد براى خود، از همه‏ى موانع و مشكلات عبور خواهد كرد. لذاست كه ما در انقلاب اسلامى، در نظام جمهورى اسلامى از صدر تا ذيل، همه - مردم، مسئولين، بزرگان، شخص امام بزرگوار ما - بر روى مسئله‏ى امام حسين و مسئله‏ى عاشورا و همين عزاداريهاى مردمى، تكيه كردند و جا دارد. اين عزاداريها جنبه‏ى نمادين دارد، جنبه‏ى حقيقى هم دارد؛ دلها را نزديك ميكند، معارف را روشن ميكند.

البته گويندگان، وعاظ، مداحان، سرايندگان، همه بايد توجه داشته باشند كه اين يك حقيقت عزيز است؛ با آن نبايست بازى كرد؛ حقايق ماجراى عاشورا را بازيچه نبايد قرار داد. هر كسى يك چيزى به آن اضافه بكند، خرافه‏اى را به آن وصل بكند، كارهاى غير معقول را به نام عزادارى انجام بدهد، اينها نبايد باشد؛ اينها طرفدارى از امام حسين نيست. يك وقتى ما راجع به مسئله‏ى تظاهرات قمه، مطلبى را گفتيم، يك عده‏اى گوشه كنار صداشان بلند شد كه آقا ! اين عزادارى امام حسين است؛ مخالفت نشود با عزادارى امام حسين! اين، مخالفت با عزادارى نيست؛ مخالفت با ضايع كردن عزادارى است. عزادارى امام حسين را نبايد ضايع كرد. منبر حسينى، مجلس حسينى، محل بيان حقايق دينى، يعنى حقايق حسينى است. شعر در اين جهت، حركت در اين جهت، نوحه و مديحه در اين جهت بايد باشد. شما ديديد در آن محرّم سال 57، دستجات سينه‏زنى ما در بعضى از شهرستانها مثل يزد و شيراز و جاهاى ديگر شروع شد و بعد هم گسترش پيدا كرد به همه‏ى كشور؛ سينه ميزدند و حقايق روز را در نوحه‏هاى خودشان بيان ميكردند؛ با ارتباط دادن و اتصال دادن اينها به ماجراى عاشورا، كه درست هم هست.

مرحوم شهيد مطهرى سالها قبل از انقلاب در اين حسينيه‏ى ارشاد فرياد ميكشيد كه: واللَّه - قريب به اين مضمون - بدانيد شمر، امروز - اسم نخست‏وزيرِ آن روز اسرائيل (صهيونيست) را مى‏آورد - اوست. واقع قضيه هم همين است. ما شمر را لعنت ميكنيم، براى اينكه ريشه‏ى شمر شدن و شمرى عمل كردن را در دنيا بكنيم؛ ما يزيد و عبيداللَّه را لعنت ميكنيم، براى اينكه با حاكميت طاغوت، حاكميت يزيدى، حاكميت عيش و نوش، حاكميت ظلمِ به مؤمنين در دنيا مقابله كنيم. حسين‏بن‏على قيامش براى اين بود كه بينى حاكميتهاى عليه ارزشهاى اسلامى و انسانى و الهى را به خاك بمالد و نابود كند؛ و همين كار را هم امام حسين با قيام خود كرد.

مجالس ما؛ مجالس حسينى، يعنى مجالس ضد ظلم، مجالس ضد سلطه، مجالس ضد شمرها و يزيدها و ابن‏زيادهاى زمان موجود، زمان حاضر، معنايش اين است. اين استمرار ماجراى امام حسين است.

و امروز دنيا پر از ظلم و جور است. شما ببينيد چه ميكنند؛ در فلسطين چه ميكنند، در عراق چه ميكنند، در كشورهاى گوناگون چه ميكنند، با ملتهاى دنيا چه ميكنند، با فقرا چه ميكنند، با ثروتهاى ملى كشورها چه ميكنند. ابعاد عظيم حركت حسين‏بن‏على (عليه‏السّلام) شامل همه‏ى اين ميدان وسيع ميشود. امام‏حسين نه فقط براى شيعه، نه فقط براى مسلمانها، بلكه براى احرار عالم درس دارد.

رهبر آزادى‏بخش نهضت هند در شصت سال، هفتاد سال قبل اسم حسين‏بن‏على را آورد؛ گفت من از او ياد گرفتم؛ در حالى كه هندو بود؛ اصلاً مسلمان نبود. در بين مسلمين هم همينطور است. ماجراى امام‏حسين اين است. شما گنجينه‏دارِ يك چنين جواهر ذى قيمتى هستيد كه همه‏ى بشريت ميتواند از او بهره برد و استفاده كند.

جهتگيرى در عزادارى امام حسين به اين نحو بايد باشد: گسترش تبيين، بيان، آگاه‏سازى، محكم كردن ايمان مردم، روح تدين را در مردم گسترشِ دادن، روح شجاعت و غيرت دينى را در مردم زياد كردن، حالت بى‏تفاوتى و سكر و بى‏حالى را از مردم گرفتن؛ اينهاست معناى قيام حسينى و بزرگداشت عزادارى امام‏حسين (عليه‏السّلام) در زمان ما. لذا زنده است، هميشه هم زنده خواهد بود.

جنبه‏ى عاطفى آن هم تأثيرگذارِ بر روى عواطف و احساسات همه‏ى مردم است. جنبه‏ى عمقى و معنوى آن، صاحبان فكر و بصيرت را آگاه ميكند؛ روشن ميكند. بنده بارها در طول اين سالها اين جمله‏ى اميرالمؤمنين (عليه‏الصّلاةوالسّلام) را عرض كرده‏ام كه فرمود: «ألا لا يحمل هذا العلم إلّا أهل البصر والصّبر»؛ اين پرچم - پرچم انسانيت، اسلام، توحيد - را آن كسانى كه داراى اين دو خصوصيتند، ميتوانند بر دست بگيرند و بلند نگه دارند؛ «البصر والصّبر»؛ بصيرت و استقامت. امام حسين (عليه‏السّلام) مظهر بصيرت و استقامت است.

__________________________

فتواي آيت الله بهجت در مورد قمه زني :

باسمه تعالي شأنه

محضر مبارك مرجع بزرگوار حضرت آيت الله العظمي بهجت (دام ظله العالي)

سلام عليكم

به استحضار مبارك مي رساند، مدتي است يك لوح فشرده (سي دي) با عنوان «حقيقت مظلوم» در ارتباط با فتواي مرحوم اصفهاني به وجوب قمه زني، تكثير و توزيع گرديد و در آن با نقل قول و انتساب مطلبي به جنابعالي، در راستاي تقدس خون قمه زنان و وصيت حضرتعالي به همراهي در كفن و قبر خود بهره برداري نموده و در اين مطلب استاند به حضرتعالي نموده اند. مستدعي است در جهت تنوير افكار مقلدين حضرتعالي نسبت به صحت و سقم مطلب مذكور، اعلام نظر فرماييد.

بسمه تعالي

آنچه بنده نقل كرده ام مخالفت مرحوم استاد آقا سيدابوالحسين اصفهاني (رحمت الله عليه) با عمليت قمه، و آنكه تا آخر هم مخالف ماندند و هيچ اجازه ندادند.

اما بنده چنين لباس خون آلودي ندارم و چنان وصيتي هم نكرده ام.

والسلام