سالها می گذرد حادثه ها می آید، انتظار فرج از نیمه خرداد کشم!!!

خميني آمد، شاه را كوبيد و به زندان افتاد؛ گفتيم :

يا مرگ يا خميني!

خميني آمد و انقلابي جهاني برپا نمود؛ گفتيم :

خميني اي امام خميني اي امام! اي مجاهد اي مظهر شرف،اي گذشته ز جان در ره هدف.

خميني اسلام را زنده كرد و جهان اسلام را نمي خواست، جنگ را بر ما تحميل كردند؛ گفتيم :

واي اگر خميني حكم جهادم دهد، ارتش دنيا نتواند كه جوابم دهد.

خميني اذن جهاد داد؛ نامش  ذكر روز و شب بچه هاي جنگ بود. همه شهيدان گفتند :

بي عشق خميني نتوان عاشق مهدي شد.

عشق به خميني عشق به همه خوبي‌هاست

خميني اسطوره بزرگ تاريخ ايران بود؛ گفتيم :

خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار

خميني روح الله و روح خدا بود و به خدا پيوست؛ ديگر بايد چنين مي گفتيم :

روح خدا به خدا پیوست.

خميني رفت و ما مانديم و غم عزاي خميني؛ گفتيم :

عزا عزا  است امروز، روز عزاست امروز؛ خمینی بت شکن پیش خداست امروز.

خمینی روح خدا بود و در کالبد زمان جاودانه است.

نهضت خميني جهاني شده بود و ايران را همه جا با نام خميني مي شناختند

این انقلاب، بی نام خمینی در هیچ جای جهان شناخته شده نیست.

خميني رفت و ما تنها مانديم

خمینی عزیز! پرچمی که تو برافراشتی هرگز بر زمین نخواهیم گذاشت.

اما نه! انقلابش زنده بود و زنده است؛ پس :

خدايا خدايا تا انقلاب مهدي(عج) از نهضت خميني محافظت بفرما

و باز هم اشتباه كرديم؛ ما تنها نيستيم؛

خامنه اي رهبر به لطف خود نگهدار

اينها مختصري از تاريخ يك ملت بود با قيامي الهي!

ما ايراني ها يك امام داشتيم. گرچه امام معصوم نبود، اما از سلاله زهرا(س) و علي مرتضي(ع) بود. با همان ارث صلابت و شجاعت و فقاهت  و درايت و ... هر چه كه يك انسان كامل بدان نياز دارد در وجود الهي او جمع بود.

همو بود كه مي گفت: در طول عمرم حتي  يك بار نترسيدم.

همو بود كه مي گفت حتي يك بار براي نفسم قدمي برنداشتم.

همو بود كه گفت: آمريكا هيچ غلطي نمي تواند بكند.

 اكنون ما مانده ايم و آرمانهاي خميني كبير

يادمان نرود همين ملت بودند كه خونشان را فداي نام، راه و ياد امام كردند.

همين امت بودند كه قسم خوردند ادامه دهنده راه او باشند.

همين مردم بودند كه بهشت زهرا(س)، با آرمانهاي بلند او تجديد پيمان  كردند.

و چه بد است پيمان شكني!

يك روز شاه مي خواست حجاب و دينمان را بگيرد، نگذاشتيم!

 يك روز ددمنشان غرب و شرق مي خواستند زمين و ناموسمان را بگيرند، نگذاشتيم!

امروز به ما شبيخون زده اند كه فرهنگ و اصلاتمان را بگيرند. فرهنگ شهيد و شهادت را از ما بگيرند. به ياري خدا نخواهيم گذاشت!

عالم و آدم بدانند... همه بدانند... دوست و دشمن بدانند... ما فدايي رهبريم و براي حفظ دين و ناموسمان از هر چه داريم مي گذريم ولي تن به مذلت نخواهيم داد!

خون همت ها، زين الدين ها، چمران ها، جهان  آرا ها، فهميده ها، باكري ها، غيوري ها،  خون تابنده شهيدان ما يار و ياورمان خواهد بود. مگر نه اينكه خون حسين(ع)، منجي اسلام بود. پس چرا نبايد اين همه خون ياور ما باشد؟!!