براي چندمين بار خبر ناگوار فوت تعدادي از هموطنان عزيز زائر كربلا، ما را متأثر نمود. اين مصيبت را به خانواده عزيزان از دست رفته تسليت عرض نموده و از خداوند بزرگ براي خانواه ها طلب صبر و براي رفتگان طلب آمرزش داريم.

تاكنون حداقل 3 دستگاه اتوبوس در ورودي يا خروجي شهر چوار دچار سانحه شده و تقريباً تمام سرنشينان آنها فوت نموده اند، اما آيا تاكنون علت اصلي اين حوادث بيان شده است؟ آيا مقصر اصلي به مردم معرفي شده است؟

قطعاً جواب منفي است. چون رسم بر اين است كه راننده متوفي را مقصر معرفي نموده، بيمه را مجبور به پرداخت ديه و به همين سادگي مسأله را مختومه اعلام مي كنند.

از آنجا كه وجدان بشري تنها محكمه اي است كه نياز به قاضي ندارد، خود را بر آن ديدم كه در قبال اطلاعاتي كه دارم اداي دين نموده و وظيفه اطلاع رساني را انجام دهم.

به نظر حقير مقصر رديف اول آقاي فريدون همتي نماينده سابق حوزه شمالي استان در مجلس شوراي اسلامي و در رديف دوم آقاي داريوش قنبري نماينده قبلي و فعلي حوزه شمالي استان در مجلس هستند.

با وجود تأكيد وزير راه بر اتمام پروژه تونل ايلام – كرمانشاه موسوم به حميل و علي رغم پيشرفت 70 درصدي اين طرح، حضرات نماينده، با اعلام دلايلي مانند نداشتن توجيه اقتصادي و ... ( كه در سفر اخير معاون اول رئيس جمهور با اعتراض ايشان مواجه شدند كه در صورتي كه اين طرح توجيه نداشت چرا اكنون و پس از رشد 70 درصدي، بيان مي كنيد؟) مانع از پيشرفت و اتمام اين طرح بزرگ شدند كه دو استان ايلام و كرمانشاه را حدود 90 كيلومتر به هم نزديك تر مي كند. و در عوض بر اجراي طرح دوم كه تونل بين ايلام و ايوان است تأكيد و بودجه هاي راه استان را به اين امر گسيل داشتند.

اين اولين دليل بر مقصر بودن ايشان است. و اما دليل دوم :

بنابر عقيده متخصصين و صاحبان نظر، جاده ايلام به چوار كه اكنون به يك مسير ترانزيتي تبديل شده مي بايست از جاده كمربندي و خارج از شهر چوار عبور كند، اما به دليل اصرار نماينده استان (آقاي همتي كه اهل يكي از روستاهاي همين شهر مي باشد) اجازه ساخت كمربندي داده نشد و مسير جاده از داخل شهر چوار ادامه مي يابد.

ورودي اين شهر همراه با يك پيچ و شيب تند و منتهي به يك پل باريك است كه باعث سرنگوني دو دستگاه اتوبوس حامل زائرين و وسايل نقيله ديگر نيز شده است. پس از اتفاقات فوق، سعي در توسيع اين پل و تعريض خيابان داخل شهر شد، طرحي كه با گذشت بيش از يك سال هنوز به نيمه هم نرسيده است. اين در حالي است كه با ادامه مسير از كنار شهرك صنعتي و امتداد آن در يك مسير مستقيم مي توان از سمت راست شهر (بدون ورود به شهر) به سمت پليس راه خروجي شهر رسيد.

- هزينه اين مقدار جاده سازي اگر كمتر از كار ناتمام فعلي نباشد بعيد به نظر مي رسد كه بيشتر از آن باشد.

- نياز به استفاده از پيچ و شيب تند براي ادامه مسير نيست.

- جاده به روال استاندارد و خارج از شهر و بدون پيچ و شيب زياد امتداد مي يابد.

- چنانچه وسيله اي دچار نقص فني شود، حداقل جان و مال ساكنان اين شهر در امان خواهد بود (برخلاف آنچه تاكنون اتفاق افتاده و باعث خسارات به مردم شده است)

- و دلايل زياد ديگر كه براحتي قابل درك است.

و اما دليل سوم كه شايد فعلاً زياد ملموس نباشد ولي در آينده نزديك بسيار روشن خواهد بود:

تونل جديدي كه در حال احداث است مابين شهر چوار و شهر ايوان ساخته مي شود. خروجي اين تونل به سمت چوار در يك ارتفاع قرار دارد كه بايد با چند پيچ ملايم به سمت پايين هدايت شود و طبيعتاً بايد اين پيچ ها در جهت نزديك شدن به شهر و كوتاه نمودن مسير باشد در حالي كه بنابر مصلحت!!! اين پيچ ها با سمت عقب و دور شدن از شهر امتداد مي يابد تا الزاماً به روستاي گلزار ( گله جار) كه زادگاه آقاي همتي مي باشد برسد و دوباره دور خورده و به مسير عادي برگردد. اين تلاش براي دور كردن مسير و ايجاد پيچ هاي بيشتر فقط و فقط در راستاي از بن بست خارج نمودن روستاي مذكور بوده و هيچ گونه توجيه علمي و فني ندارد. و اين پيچ هاي بي جهت فراهم كننده تصادفات بعدي خواهد بود كه اميدواريم هيچ گاه شاهد بروز آنها نباشيم!!!.

چرا تونل حميل كه همانطور كه قبلاً هم ذكر شد علاوه بر كوتاه نموده مسير بين دو استان به طول حدود 90 كيلومتر، برخورداري از عرض بيشتر و عدم عبور از داخل هيچ شهري، به عنوان طرحي با عدم توجيه اقتصادي از دريافت بودجه و اعتبارات محروم مي ماند اما تلاش مي شود با هر ترفند و توجيهي در تعريض و توسعه مسير فعلي كه همراه با معايب بسياري است، اقدام شود آن هم نه به صورت ضربتي كه لازمه حل معضل جاده اي استان است بلكه به صورت بسيار كند و لاك پشتي؟

آيا كسي از مسئولين تاكنون شجاعت بيان واقعيتهاي تلخ عدم اجراي طرحهاي تصويب شده دولت نهم را داشته است؟

آيا وقتي آقاي علي محمد آزاد استاندار قبلي استان در رسانه ها اعلام نمود كه 97 درصد از طرحهاي رياست جمهوري در استان اجرايي شده است، كسي اعتراض كرد؟ (البته استثنائاً همين آقاي قنبري تنها صاحب منصبي بود كه در برابر اين دروغ بزرگ ايستاد و با صراحت آن را انكار و اعلام داشت فقط 3 درصد اين طرح ها اجرا شده نه 97 درصد! )

جايزه اين دروغ بزرگ براي استاندار هم انتقال از استاني كوچك به استاني بزرگتر با مشكلات امنيتي عديده بود. چيزي كه براي يك بازنشسته ناتوان ( از لحاط كار عملي و اجرايي) بيشتر به يك افسانه شبيه است تا واقعيت! اما متأسفانه چنين شد كه ديديم.

به هر حال اميدوارم مشكلات فوق هر چه سريع تر مرتفع گردد تا ديگر شاهد اين حوادث تلخ در استان نباشيم.